Afgelopen donderdag 9 februari jl. moesten we met het 3e team naar Waddinxveen. Op papier is WSV 3 een lastige tegenstander en de grootste concurrent in RSB-klasse 3B, qua rating scheelt het niet zo veel (deze wedstrijd slechts 16 punten).
Het Anne Frankcentrum in Waddinxveen is een mooi gebouw, waar naast schaken ook fanatiek wordt gebridged. De externe wedstrijden worden in een aparte kamer gespeeld en we konden dus in alle “stilte” ten strijde gaan. Uit “tactisch” oogpunt speelden we aan de binnenkant en we botsten afentoe met de stoelen tegen elkaar aan, maar daar is vast over nagedacht...
Even na achten kon de strijd losbarsten!
Mijn tegenstander (red. Patrick Meijer) Marco de Bruijn kwam zo’n 10 minuten later aanzetten. In de opening week hij vreemdgenoeg af en liet zijn dame ruilen, waardoor de koning van zijn plek af moest. Hij bleek echter zijn verdediging aardig onder controle te hebben. Nadat ik op een gegeven moment een rondje langs de borden ging maken, zag het er bij Daan (bord 5) helaas zorgwekkend uit: hij moest gedwongen zijn koningsstelling verzwakken, anders zou hij vrijwel meteen verliezen. Het leek hem in 1e instantie gelukkig slechts een pion te kosten.
Jacques (bord 6) had nog een 100% score, maar hij had het zichtbaar lastig tegen “talent” Mart Jan Luteyn. Een onvoordelige ruil kostte hem helaas een paar pionnen. Werner (bord 2) leek niet zo geweldig uit de opening te komen, maar niets was minder waar en volgens mij was hij ook de eerste die een vol punt pakte. Steyn de Lange viel op bord 4 in voor Simon en hij leek voordelig uit de opening te komen, ondanks dat hij nog niet had gerocheerd. Tamme had op zijn “vaste stek” bord 8 ook nog 100% en ook dit keer leek hij zijn tegenstander langzaam weg te drukken. Op dat moment kon het bij Piet (bord 7) nog alle kanten opgaan en ook bij Gijsbert (bord 1) bleven er, zoals gewoonlijk, nog lang veel stukken op het bord staan oftewel het stond redelijk gelijk.
Bij een 1-0 voorsprong zag ik niet veel later, dat het bij Daan alsnog fout ging toen hij met zijn witte koning naar f3 ging i.p.v. f1. Mijns inziens had hij dan ontsnapt aan een matnet en kon hij de stelling nog redden, maar helaas moest hij de 1e 0 incasseren.
Ondertussen ging het bij Jacques ook bergafwaarts, volgens mij stond hij 3 pionnen achter in een toreneindspel en dat was vechten tegen de bierkaai.
Gelukkig won Tamme wel weer zijn partij en toen was de tussenstand 2-2.
Steyn leek even in de problemen te komen, ondanks de dubbele toren op de 2e rij, toen de randpion van zijn tegenstander leek door te lopen en de koning kon worden afgesneden. Aat van der Spek zette echter zijn loper op het verkeerde veld, waar Steyn van profiteerde en het netjes uitspeelde; geweldige invalbeurt!
De vreugde was echter van korte duur, aangezien Piet een kwaliteit achter stond en een randpion van Henk Erkelens kon doorlopen. In zijn nervositeit deed Henk het echter nog bijna fout en kreeg Piet zelfs kansen op remise. Ware het niet dat hij net een extra pionnetje pakte en zo de promotie v/d zwarte pion niet meer kon tegenhouden en hij zijn koning omlegde.
Bij een 3-3 stand bleven alleen Gijsbert en ikzelf over, ik zei tegen hem dat ie móest winnen.
Bij mij was de stelling namelijk onduidelijk al kreeg ik wel steeds meer initiatief. Gijsbert had weinig tijd over (wanneer niet), maar hij stond opeens een stuk beter. Bert van de Knaap had wel een matdreiging, maar dat kostte hem uiteindelijk materiaal. Gijsbert wist gelukkig zijn partij binnen de tijd te winnen, Bert ging namelijk ondekbaar mat!
Ja en toen moest ik voor het laatste halfje zorgen, wat er helaas nooit kwam...
Zoals gezegd kreeg ik steeds meer initiatief en ik kwam ook steeds beter te staan. Ik kon de aanval doordrukken en leek Marco tot 2 keer toe in een matnet te manoeuvreren. Dit kostte me echter wel veel tijd en net toen ik dacht een stuk te winnen, had zijn koning nog 1 vluchtveld namelijk d6 en dat kostte me een pion. Ik was echter nog niet kansloos, maar Marco wist alles precies te verdedigen, waardoor ik nog meer in tijdnood raakte. Volgens mij koos ik toen voor de verkeerde voortzetting en ik kon niet meer voorkómen dat hij een dame haalde, maar anders had ik even later door mijn vlag gegaan.
Natuurlijk is dat balen, want we konden 3 punten los komen te staan maar we hadden, vooral volgens een aantal WSV’ers, ook kunnen verliezen.
Anyway we staan nog steeds een matchpunt en 6 bordpunten voor (5 op de Pionier 2) en we hebben het nog in eigen hand om kampioen te worden, al had een marge van 3 matchpunten natuurlijk meer zekerheid gegeven en hadden we nog maar 1 punt uit 2 wedstrijden nodig gehad.
Nu moeten we minimaal 3 punten scoren; eerst op 16 maart thuis tegen De Pionier en de laatste wedstrijd op dinsdag 17 april uit tegen Shah Mata 3. Let’s win again!!
WSV 3 1616 - Spijkenisse 3 1632 4 - 4
1. Bert van de Knaap 1764 - Gijsbert Looij 1751 0 - 1
2. Luit Bloem 1429 - Werner Hubner 1761 0 - 1
3. Marco de Bruijn 1724 - Patrick Meijer 1708 1 - 0
4. Aat van der Spek 1665 - Steyn de Lange 1344 0 - 1
5. Theo Goor 1598 - Daan van Wingaarden 1865 1 - 0
6. Mart Jan Luteyn - Jacques van Oijen 1554 1 - 0
7. Henk Erkelens 1561 - Piet Taale 1597 1 - 0
8. Laurens Ellers 1570 - Tamme Dijkstra 1472 0 - 1