Inloggen

Inloggen

Afgelopen zondag 21 november werd met een hoop rumoer weer het Nederlands kampioenschap internetschaak gehouden, uiteindelijk gewonnen door GM Benjamin Bok. (Rumoer omdat een niet in Nederland woonachtige Duitse speler zich via de kwalificaties voor de finale had geplaatst, op zich een beetje apart, waarna 4 toppers zich terugtrokken).

In de week voorafgaand werden vier kwalificatietoernooien op Chess.com gehouden waaraan alle KNSB leden  konden deelnemen om zich proberen te plaatsen voor de grande finale.
Vroeger was dat ook mogelijk bij het gewone bordschaak NK en kon je je bijvoorbeeld als kampioen van de RSB via voorrondes proberen te plaatsen, maar door inkrimping van het deelnemersveld en verdere professionalisering (?)  is deze optie helaas komen te vervallen.
Maar goed, op internet en bij snelschaken bestaan deze beperkingen veel minder, een kwalificatietoernooi is zo georganiseerd en als deelnemer kan je makkelijk vanuit je luie stoel meedoen.

Zodoende besloot ik ook maar eens een kans te wagen, helaas de eerste twee kwalificaties gemist, maar bij derde was ik present. Dit was eigenlijk ook mijn debuut op Chess.com, na jaren op Playchess te hebben gespeeld (duizenden partijen J) was ik net gewend aan Lichess en moest nu weer een switch maken, goed voor mijn spreekwoordelijke flexibiliteit.
Op zich viel het wel mee, alleen de klok verdween wel eens uit mijn ooghoeken zodat ik af en toe schrok van de tikkende geluidjes die een dreigende tijdsoverschrijding aankondigden.
Of het daardoor kwam weet ik niet, maar het resultaat van dit toernooi (41ste met 5/9) was niet om over naar huis te schrijven (laat staan om te vermelden op de website van sv Spijkenisse).
De dag erna mezelf maar weer vrolijk aangemeld voor het vierde kwalificatietoernooi, dat ging iets beter, maar tijdens de zesde ronde gaf de schaakserver er de brui aan, zodat het toernooi niet afgemaakt kon worden.
Toen restte mij nog één kans, vrijdag 20 november, om te pogen het schaakwalhalla te betreden. Helaas ging dat ten koste van de Spijkenisser online clubavond, maar soms moet je prioriteiten stellen in het leven……

De wedstrijdspanning was hoog, fanatiek als ik nog steeds ben, wat leidde tot een grote focus en concentratie. Ik had me voorgenomen om een keer niet als een stier op een rode lap keihard voor de aanval te gaan, maar vooral te letten op de plannen van de tegenstander en stug te verdedigen, maar wel op een actieve manier natuurlijk. Want passiviteit ligt niet in mijn karakter en is een garantie voor geen succes. Beter een pionnetje weggegeven dan alle stukken terugtrekken.
Sowieso is mijn ervaring, zeker bij snelschaken,  dat als je achter staat een hardnekkige verdediging zeer frustrerend voor de andere partij kan zijn. Hij/zij  denkt de partij al gewonnen te hebben en zit zich  af te vragen, wanneer geeft ie nou op of wanneer maakt hij nog een fout?
Deze tactiek bleek deze avond wonderwel uit te pakken, zoals blijkt hij de onderstaande partijfragmenten (niet echt gebruikelijk om snelschaak partijen te analyseren, maar bij gebrek aan echte bordpartijen moet het maar vind ik, anders blijft het zo stil op onze website. En snelschaken is op zich niet zo goed voor je schaakniveau, je speelt erg oppervlakkig, je sterke punten doe je goed en je zwakke punten blijf je herhalen. Een echt leereffect is er niet tenzij je achteraf toch nog eens naar de partijtjes kijkt en bijvoorbeeld nagaat wat er in de opening, middenspel of eindspel beter kon. Maar dit vergt erg veel discipline, een partij is zo weggeklikt en een nieuwe weer begonnen …..)

Meer dan 100 deelnemers, waarvan er jammer genoeg diversen het toernooi niet zouden afmaken, met hoge en lage ratings.
Indeling op rating zodat in de eerste ronde sprake is van een groot ratingverschil, maar dat zegt niet alles natuurlijk. Ik speelde tegen “noteboom7” (Rob Groot in het dagelijks leven. Je komt af en toe best wel bijzondere en creatieve gebruikersnamen tegen).
De partij ging niet echt soepel, maar gelukkig maakte hij een foutje wat mij een stuk opleverde:



In ronde 2 gelijk een stuk sterkere tegenstander in de persoon van sjoerd893 (de welbekende Sjoerd van Roon). Hij kreeg een sterke vrije e-pion die ik met veel kunst en vliegwerk één veld voor promotie kon afstoppen en zelfs kon arresteren. Nog niet voldoende voor de winst, maar een cadeautje in de vorm van een paard was dat uiteindelijk wel.



Ronde 3 was echt een zware opgave. Met zwart tegen de sterke MasterKroket (Joey Grochal, de nieuwe teamgenoot van Ricardo Klepke bij Goes). Hij won een pion die ik op de een of andere manier met actief spel terugkreeg. En toen kwam er een tactische truc in de stelling die ik in eerste instantie niet zag, maar de tweede keer wel:



De wonderbaarlijkste ontsnapping wist ik in de vierde ronde te realiseren. Ik stond totaal aangekrant tegen CroissantNeuf (Tim Lammens),  hij zag het mat niet en ik kwam zelfs een loper voor te staan tegen twee pionnen. Door de loper te offeren kon ik een benauwde remise bereiken. Oef, een rondje door de kamer om de benen te strekken en de ademhaling onder controle te krijgen was hard nodig.



Je hebt wel een van die dagen/avonden dat alles mee lijkt te zitten (niet vaak, maar soms wel). Want ook in ronde 5 wist ik weer te ontsnappen en zelfs nog te winnen tegen RemcoSpr(angers) toen ik een toren won en mat kon zetten:



De “Lucky Strike” ging nog even door tegen IM MasterSonnevanck2 (Mark van der Werf). In de opening ging al gauw in een pion verloren, een tactisch foutje (?) leverde mij een kwaliteit op waarna ik weer zo vriendelijk was om hem een pion erbij te geven. Zijn technische afwikkeling was echter niet goed en ook hier kon ik een zwaarbevochten remise scoren, met slechts twee koningen op het bord, tot het both uitgevochten.



Zodoende was ik op 5 uit 6 gekomen en draaide ik lekker bovenin mee. Maar om door te stoten was een overwinning in ronde 7 noodzakelijk. Dat leek er echter in het begin helemaal niet in te zitten tegen een erg snel spelende Er-is-geen-hoop-meer (Ivo Maris) die een pion kon winnen in een voor mij troosteloze stelling waarin het leek dat er idd helemaal geen hoop meer voor mij was.
Toch wist ik een vrijpion te maken en zoals bekend moeten vrijpionnen lopen en dat deed ik dus maar, hopende dat ik niet mat zou gaan of dat hij eeuwig schaak zou houden..
En wat schetste mijn verbazing, razendsnel op de muis klikkend want ik had erg weinig tijd, wist ik een gewonnen stelling te krijgen. Maar ik miste de koelbloedigheid en zat zo in het beperkte tijd ritme dat ik maar eeuwig schaak hield. Beetje jammer, want daardoor was de eerste plaats wel uit zicht. 



Te meer daar ik in de 8ste ronde tegen MarkusKann (Edwym Mesman) zelf ernstig in de fout ging. Eigenlijk vond ik dit de beste partij die ik vanavond speelde, met veel controle een pionnetje gewonnen en ik zat na te denken over hoe ik dit het beste kon afmaken.
En toen trapte ik als het ware in mijn eigen val, een moment van onachtzaamheid gaf hem actief tegenspel met een vrije b-pion en een tactische fout kostte me ook nog een stuk en was de partij kansloos.



Hiermee was de pijp een beetje leeg en ik verwachtte niet al te veel meer van de laatste ronde. Zeker toen de sterke realcyberbird (Fitzgerald Krudde) mijn tegenstander bleek te zijn.
Wellicht was hij ook niet al te scherp meer, er werden veel stukken geruild en de partij leek naar een gelijke stelling te kabbelen. Maar toen hij het toreneindspel niet goed behandelde, kon ik tot slot toch nog een overwinning aan mijn totaal toevoegen!



Zodoende kwam ik op 6,5 uit 9 partijen en een TPR van ongeveer 2510. En een niet onverdienstelijke zesde plaats. Dat gaf mij toch wel een tevreden gevoel.
Tevreden zette ik deze positieve flow de dag erna door, door met 8,5 – 9 het zaterdagavondtoernooi van de KNSB te winnen.
Toen ik echter na een paar dagen afkicken (cold turkey) weer wat potjes op Chess.com speelde, bleek de magie gebroken te zijn en werd ik weer met beide benen op de grond gezet.
Maar dat mag de pret niet drukken, en al hoop ik dat we spoedig gewoon weer achter het bord kunnen schaken (dat is veel leuker natuurlijk), tot die tijd blijf ik de grijze cellen toch oefenen op het internet !