Nieuwsberichten

Allerheiligen jongstleden heeft Spijkenisse 1 de lange rokade afgemaakt. Drie wedstrijden, geen matchpunten: 0-0-0. Lichtpuntjes: Désiree Hamelink maakte een knallende rentree in het eerste team door haar invalbeurt met het enige volle punt te bekronen en na afloop van de match werd de jarige teamleider in het zonnetje gezet.

==

Bord 1: Reinout Segers – Maurits van der Linde

Maurits nam het op bord 1 met zwart op tegen een oude bekende: Reinout Segers. Helaas kwam hij al vroeg in de opening onder de druk te staan. Wit speelde in het vervolg niet op z'n scherpst, waardoor Maurits terug kwam in de wedstrijd. Richting de tijdnoodfase wist wit toch weer druk op te bouwen. Uiteindelijk wist Segers zijn voordeel uit te bouwen naar een 4 tegen 2 toreneindspel. Net na de tijdnoodfase ging hij echter de fout in, waardoor Maurits plots remisekansen kreeg. Toreneindspelen blijven complex en het witte voordeel bleek praktisch gezien toch voldoende te zijn.

==

Bord 2: Thijs van Dam – FM Leon Koster

Thijs belandde op bord 2 in onderstaande stelling:

Door onwetendheid speelde hij de ietwat creatieve zet a3. Na Lxc3+ had zwart alles wat zijn hartje begeerde. De tegenstander was goed en deed weinig fout – wit daarentegen. Afijn, de druk werd vakkundig opgevoerd, de witte stelling viel tactisch uiteen en wit hees de witte vlag.

==

Bord 3: FM Jeffrey van Vliet – Maxim le Clercq

Maxim verloor op bord 3 met zwart tegen kopman FM Jeffrey van Vliet. In de opening werden twee plannen door elkaar gehaald en daar wist Jeffrey met precies positioneel spel goed gebruik van te maken. De partij ging nog enige tijd verder, maar er was onvoldoende tegenspel. De 0 was onvermijdelijk.

==

Bord 4: Djad Maes – Vince Ramak

Djad speelde op bord 4 tegen de jeugdige speler Vince Ramak met de witte stukken. Ondanks dat op papier deze partij de hoogste gerate speler (Djad) en laagst gerate speler (Vince) eindigde het in een gelijkspel.

“Ik kreeg Aljechin tegen, een opening die je niet vaak treft. Ik ben normaliter goed thuis in de theorie, echter had ik zetten door elkaar gehaald. Ik had een kwaliteit geofferd wat goed leek in eerste instantie, maar later toch lastiger te bewijzen viel dan gedacht. Vanwege teambelang en het proberen te herinneren van de lijnen die ik ooit had bekeken (wat mij teveel tijd had gekost) besloot ik in onderstaande stelling te herhalen met 1.De2 Pd4 2.De3 Pc2.

“Wit staat hier beter na 1.Df4! omdat zwart niet kan pakken op c5 vanwege 2.Pd7 Dd6 en 3.Pxf8! met de dubbele aanval die volgt op f6. Echter was het onduidelijk na 2…Tf6! van zwart en koos ik voor een vredig einde.”

Q. Zie jij hoe wit voordeel haalt na 2…Tf6?

==

Bord 5: Björn Verstraate – WIM Jessica Harmsen

“Ik speelde tegen WIM Jessica Harmsen, die drie keer algemeen Nederlands kampioen bij de vrouwen geweest is: in 1985, 1987 en mijn geboortejaar 1988. Gelukkig zijn onze ratings sinds dat jaar een beetje naar elkaar toe bewogen.

“In de opening kwamen we al snel op voor ons beiden onbekend terrein terecht. Na het ruilen van wat stukken kwamen we in een middenspel terecht met zware stukken en een loper tegen een paard, dat lang volledig gelijk op ging.

“Het meest interessante moment was de stelling die hoort bij bovenstaand diagram. Zwart heeft zich op d4 gericht en wit moet kiezen: d4 verdedigen met 20. Tad3 of zelf in de aanval met 20. Da5. Ik koos voor 20. Tad3, maar na 20... e5, 21. g3 Df6, 22. c3 realiseerde ik me pas dat Dg6 heel sterk was. Door de dreiging e4 en de penning van de toren op d3 kan wit niet beter dan de pion op d4 geven. 

“Zwart zag 22…Dg6 gelukkig ook over het hoofd en koos voor exd4. Nog steeds niet prettig door de geïsoleerde d-pion, maar wel houdbaar. Uiteindelijk eindigden we in een volledig symmetrisch eindspel met 5 pionnen voor beiden en een loper tegen een paard. Aangezien op dat moment duidelijk was dat er geen resultaat meer voor het team in zat, kon ik daar het remiseaanbod van zwart accepteren.”

==

Bord 6: Desirée Hamelink – Marc Trimp

Na een fout in de opening sloeg Desiree niet gelijk toe maar maakte het nog spannend. Gelukkig werd het wel afgerond en bleef het punt in Spijkenisse. 

==

Bord 7: Mark Vermeer – Jona van der Geld

“Ik mocht het op bord 7 tegen Mark Vermeer opnemen met de zwarte stukken. Toevallig liepen de eerste zetten van de opening synchroon met een partij die ik een week geleden had tegen Libische CM Ali Elier had. Straks kom ik zeker weer zo lekker te staan als toen, dacht ik.

"En helaas is hoogmoed zelden goed. In deze opening valt voor mij klaarblijkelijk nog veel meer te bestuderen dan verwacht. Na wat onnauwkeurigheden gemaakt te hebben, kwam ik in een lastige stelling, waar ik de keuze moest maken tussen twee kwaden.

"De automatische zet 1...dxc3 ziet er afgrijselijk uit na bxc met geweldig vooruitzicht voor wit, dus ik moest zoeken voor alternatieven. Al snel vond ik het interessante idee om te gaan voor iets dynamieks, iets vreemds. Ik speelde 1...Db6?! De engine keurt het af, maar practisch spel leverde het wel op. We kwamen kort na de afwikkelingen die volgden na deze zet op een eindspel uit waar ik geen zwaktes had, maar wel minder ruimte. Wit had een verdubbelde e-pion, een structureel nadeel wat mij hopelijk voldoende tegenspel bood. Ik schatte de stelling iets minder voor mij vanwege de ruimte die mijn tegenstander had. Tot mijn verrassing bood Mark vroeg in dit eindspel al remise aan. Toen hij dit aanbood, overwoog ik nog even mijn spelkansen en leek het mij het beste om te accepteren. Een rustige partij, als in het oog van de storm.”

==

Bord 8: Joey Brokaar – Paul Schrama

Joey speelde op het achtste en laatste bord met wit tegen Paul Schrama. Via allerlei zetverwisselingen kwam er een Tarrasch op het bord, een structuur waar de zwartspeler duidelijk meer kaas van gegeten had. Joey had moeite met het vinden van een plan om de stelling te blijven verbeteren en voelde zich al snel onder druk gezet iets concreets te ondernemen. Toen dit niet bleek te werken, was de witspeler veroordeeld tot het verdedigen van een toren + loper eindspel met een pion minder, wat helaas ook niet lukte: 0-1.

==

==

In pizzeria Pappagallo werd het glas geheven op NPC (non-playing captain) Daniël Zevenhuizen, die daarmee zijn dertigste levensjaar inluidde. Ondanks dat de diverse teamspelers steeds op andere tijden binnendruppelden—veelal omdat ze nog lijdzaam een verloren toreneindspel moesten uitzitten—was het personeel vriendelijk en de ravioli smaakvol. Aanrader!

De harde kern heeft nog in Café Merz zitten liegen tot in de kleine uurtjes. Dat uw teamleider zijn hart op de goede plaats heeft blijkt eens te meer door zijn schandalige verliesreeks bij dit kaartspelletje. Hopelijk heeft het zijn team weer het vertrouwen gegeven in hun eigen kunnen, dat ze nodig hebben om bij de volgende wedstrijd de goede intenties om te zetten in bordpunten.